Door
Martijn van der Weijden
14 april 2016

In januari was ik aanwezig bij TEDx Utrecht. Eén van de dingen die mij opvielen was de permanente focus op waarom. Of de focus op why, zoals dat verplicht heet bij TEDx. In het programma, in de aankondigingen en soms in letterlijke zin in de praatjes, de why’s vlogen je om de oren. 

Raphael Fellmer vertelde tijdens TEDx Utrecht over hoe hij vijf jaar lang zonder geld had geleefd. Hij vertelde hoe hij tot de beslissing was gekomen om daarmee te beginnen en om er uiteindelijk weer mee op te houden. Een vermakelijk reisverslag waarin hij regelmatig benadrukte waarom hij dat allemaal had gedaan. 

Toch voelde Fellmer’s praatje voor mij als een gemiste kans. Als je tegenwoordig ook maar iets wilt regelen, heb je daarvoor een bankrekening of BSN nodig. Ik was meer dan nieuwsgierig naar zijn uitdagingen en oplossingen. Hij had nota bene een vrouw en kind!

Door praktisch uit te leggen hoe hij het leven zonder geld had aangepakt – liefst op confronterend hilarische wijze –, had hij ons met de neus op de feiten kunnen drukken. Hij had ons nog meer bewust kunnen maken van onze enorme afhankelijkheid van een systeem én van onze stilzwijgende acceptatie van die afhankelijkheid. 

Simon Sinek en zijn gouden cirkel, Wouter Hart en zijn verdraaide organisaties, Ben Tichelaar en vele anderen zullen het beamen: alles begint bij waarom. De focus op waarom moet geen op zichzelf staand doel worden. Het is in de eerste plaats een denkrichting. Die gouden cirkel bevat niet voor niets een hoe en wat.

Als jij een belofte aan jouw klant wilt waarmaken, kun je niet eeuwig blijven hangen in existentiële afwegingen. Je moet ook echt in actie komen en daadwerkelijk leveren. Of je daar nou geld voor terugkrijgt of niet…