door
Martijn van der Weijden
18 mei 2016

De Oscaruitreiking stond afgelopen jaar vooral in het teken van de lijst met genomineerden en dan vooral het ontbreken van gekleurde acteurs op die lijst. Sommige acteurs en socialites boycotten het evenement om die reden en er klinkt een brede roep om verandering. 

Tijdens de discussie over diversiteit bij de Oscars komt ook het verschijnsel van typecasting ter sprake. Kan bijvoorbeeld een gekleurde acteur de rol van Scrooge uit Dickens’ beroemde kerstverhaal spelen? Vraag aan iemand om de meest geschikte acteur of actrice te noemen voor de rol van Harry Potter, de Kerstman of Romeo en Julia en je hoort waarschijnlijk zelden tot nooit namen van gekleurde acteurs. Dat heeft onder andere te maken met het vooraf ingeprente beeld dat veel mensen bij die rol hebben.

Om voorbij typecasting te reiken, vraagt een zeker vermogen tot abstraheren van een rol. Dit kan tegennatuurlijk voelen vanwege onze eigen beelden en vooroordelen. In Engeland hebben ze al de nodige positieve ervaring met het loslaten van typecasting en spelen acteurs van alle kleur en maat in theaterstukken van Shakespeare. Het theaterpubliek in Engeland schijnt dit prima op te pikken. Het kan dus wel. 

Voor organisatieontwerp is dit ook heel waardevol. Denk voorbij de functies en organisatieharkjes en concentreer je op de essentie: de unieke producten en de actorrollen die deze producten voortbrengen. En ja… de abstractie en vooroordelen vormen ook hierbij een uitdaging, maar is dat niet het leven? De lach en de traan.