door
Simone Freijer
7 maart 2017

Eens in de zoveel tijd komt er een groepje leerlingen van een basis- of middelbare school naar innergo. We vertellen de kinderen iets over onze werkzaamheden en laten ze ervaren hoe het is om adviseur te zijn. We doen dit samen met Jinc. Het is grappig om te zien dat niet alleen de kinderen iets leren op zo’n ochtend. Ook ik ga een stuk wijzer de deur uit aan het einde van de dag. De kinderen geven mij vaak een lesje vrijuit denken.

Toen ik ze vroeg na te denken over bezuinigingsvoorstellen voor een schooldirecteur, kwamen ze met inventieve ideeën: “verkoop alle tafels en stoelen en laat de leerlingen voortaan op de grond zitten”, “vraag docenten om een inzamelingsactie te starten”, “stop met het huren van een gymzaal en ga voortaan buiten gymmen”. 

Ze bleven maar creatieve ideeën op me afvuren en hadden het vraagstuk in no time opgelost. Ongelofelijk! Van tevoren had ik me juist afgevraagd of de opdracht niet te moeilijk was. Zelf had ik namelijk niet zoveel oplossingen kunnen bedenken. Ik hield dan ook bewust of onbewust al rekening met randvoorwaarden, mogelijke weerstand, politieke gevoeligheden en wettelijke vereisten. Kinderen laten zich hier op voorhand vaak niet door tegenhouden, waardoor ze - in tegenstelling tot veel volwassenen – open staan voor verandering en andere zienswijzen.

Als we onze gedachten meer de vrije loop laten gaan, komen we tot nieuwe, meer vergezochte ideeën. Zelfs als deze niet allemaal even waardevol zijn, zal het proces van vrij denken ons waarschijnlijk verder helpen én leiden tot conclusies die anders niet gemaakt zouden worden.

Gelukkig hebben de leerlingen zich de rest van de ochtend niet hoeven te vervelen. In het presenteren van de door hen bedachte bezuinigingsvoorstellen zagen ze genoeg uitdaging. Dat bleek wel uit de evaluaties die we ontvangen hebben: “Al lijkt het makkelijk wat de consultants doen, is het toch heel moeilijk, want je moet veel nadenken en samenwerken”.

De zegen van de adviseurs van de toekomst hebben we!